เราเป็นเด็กนักเรียนอยู่ต่างประเทศมาก็ย่างเข้าปีที่ 3 แล้ว แต่ไม่ค่อยจะอัพบล็อค ตามที่ตั้งใจไว้คือจะอัพบล็อคเหมือนไดอารี่ แต่ชีวิตก็ต้องมีวุ่นวายไปตามประสาแหละเนอะ

เรื่องราวจะเป็นอย่างไร เมื่อเราพกมะขามคลุกจี๊ดจ๊าดไปแอบทานระหว่างเรียน! ฝรั่งจะยี้หรือไม่ เอเชียชาติอื่นๆจะทำหน้ายังไง? แล้วแคบหมู ปลากระป๋อง ตับหมูทอด และของอื่นๆล่ะ แค่คิดก็สงสัยกันแล้วใช่ม้า~ (ที่นี่เรามีเพื่อนฝรั่งเช่น ทางยุโรป พวกอิตาลี เนเธอร์แลนด์ ยัน สเปน บราซิล ชิลี เปรู ฯลฯ ฝั่งเอเชียก็มี ญี่ปุ่น เกาหลี จีน เวียดนาม)

เนื่องจากเราไม่ได้แค่มาเรียนภาษา หรือเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน แต่ว่าเป็นนักศึกษาปริญญาตรี ในมหาวิทยาลัยอายุร่วม 140ปี และทำหลักสูตรร่วมกับ IBM บริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยี แต่ช้าก่อน เราไม่ได้จะมาเล่าประวัติมหาวิทยาลัย หรือเล่าเรื่องทั่วๆไปในชีวิตการเรียนของนักศึกษาประเทศนี้ เพราะใครๆก็คงเล่าให้ฟังกันหมดแล้ว และทุกคนก็คงจินตนาการถึงชีวิตเด็กนอกได้ทะลุปรุโปร่ง

แต่เคยสงสัยไหมว่าแท้จริงแล้ว ชาวต่างชาติคิดอย่างไรกับคนไทย อาหาร วัฒนธรรม และความเป็นอยู่ ใช่แล้ว! เราเป็นคนไทยเพียงคนเดียวในมหาวิทยาลัย วิทยาเขตซิดนีย์ (มหาวิทยาลัยแม่อยู่ในรัฐ Victoria) แถมยังเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในเมเจอร์ ยกเว้นวิชาเรียนรวมกับต่างสาขาถึงจะได้เจอผู้หญิง บอกไว้เลยว่าเรื่องมันไม่ได้หมูอย่างที่คิด



คำถามแรกๆ ที่มักพบบ่อยคือ ก็แน่นอนต้องถามชื่อ อายุ และ "Where are you from?" เมื่อตอบไปแล้วก็มักจะมีคำถามตามมารัวๆ "ยูขี่ช้างไปเรียนหรือเปล่า"


(รูปประกอบจากอินเตอร์เน็ต)

คือช้างแบบนี้เราเคยขี่ตอนวันเด็กแค่ 2-3 ครั้งเองนะ


งั้นเปลี่ยนใหม่ "อาศัยอยู่บนต้นไม้ใช่ไหม"


(รูปประกอบจากอินเตอร์เน็ต)

เดี๋ยวนะ! หมายถึงบ้านบนต้นไม้แบบนี้หรือว่าปีนๆขึ้นต้นแล้วนอนตามง่ามกิ่งไม้?!

"พวกยูกินสุนัข หนู จริงๆหรือเปล่า"

กว่าจะปรับความคิดและมุมมองของเพื่อนบางคนที่มีต่อคนไทยและประเทศไทยได้ก็เล่นเอาเพลีย และสมองต้องประมวลคำศัพท์เยอะมาก เพราะสิ่งของในไทยบางอย่างก็ไม่ได้มีชื่อในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ

ตัวเราเองเป็นคนชอบทานขนม ของจุกจิก ของว่างระหว่างวันเอามากๆ ถ้าอยู่ที่ไทยก็คงเหมาแผงลูกชิ้นปิ้ง ข้าวเหนียวหมูปิ้งกินตอนพักกลางวัน หรือหลังเลิกเรียน แต่ที่ประเทศนี้ลืมๆ กันไปได้เลย ไม่มีอาหารขายตามฟุตบาท เลยต้องพึ่งร้านไทย จีน หรือเวียดนามที่จะนำเข้าผลิตภัณฑ์อาหารบางอย่างมาให้ได้กิน




มะขามคลุก แบบจี๊ดจ๊าดที่คนไทยรู้จักกันดี เกลือเป็นเม็ดๆ มะขามเปรี้ยวแบบสุดยอด เห็นแล้วน้ำลายไหล เปรี้ยวปากขึ้นมาทันที มันก็คงไม่มีอะไรถ้าเราแค่แอบไว้บนเก้าอี้ข้างๆตัว แอบจกกินระหว่างเรียน แต่ทว่า เพื่อนตัวแสบซี้อย่างมายูมิ จากญี่ปุ่นหยิบกระปุกมะขามไปวางบนโต๊ะแล้วก็หมุนๆดูอย่างอยากรู้อยากเห็น! เขาเรียกว่า TAMARIND จ้า เพื่อนญี่ปุ่นคนอื่นๆทำหน้างงตาม ต้องอธิบายเพิ่มเติมว่าเป็นผลไม้มีรสเปรี้ยวหวาน หรือ SWEET AND SOUR เท่านั้นแหละ ยูริ มาจากไหนไม่รู้ จกกินก่อนใครเพื่อน ตามด้วยมายูมิ และกระปุกมะขามก็ถูกวนไปรอบๆ โต๊ะ



โอ้พระเจ้า! พี่เอ็ดเวิร์ดดูมีความสุขกับของใหม่ ของแปลก สไตล์ไทยๆ พี่ช่างไม่รู้อะไรเสียแล้ว (T^T) นี่มันตัวขัดล้างลำไส้ชั้นยอด ห้ามเท่าไหร่ไม่ฟัง พี่จกกิน ล้วงกิน เอาเข้าปากแบบฟินสุดติ่ง (=[]=!!!)



พี่เอ็ดเวิร์ดยึดกระปุกมะขามคลุกของเราไปครองสักพักใหญ่ๆ จนสาแก่ใจ และแล้วเหล่าเพื่อนๆในคลาสเรียนก็ร่วมด้วยช่วยกันแชร์ วนกระปุกมะขามไปทั่วห้อง!! บร๊ะเจ้า! ท้องร่วง ขี้แตกเราไม่รับประกัน! ไม่มีใครฟังเราเลย ช่วยกันกินจนหมด เหลือแค่เพียงกระปุกพร้อมเศษเกลือติดก้นกระปุกเล็กน้อยให้เราช้ำใจเล่น เป็นไอเท็มผูกมิตรราคาประมาณ $5-$6

ที่นี่จะมีไมโครเวฟ กาต้มน้ำ ตู้ขายของอัตโนมัติใน common room คล้ายๆกับโรงอาหาร แต่ไม่มีอาหารขาย มีแต่อุปกรณ์อุ่นอาหาร ซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็จะทำอาหารเอง ห่อมากินเองด้วยกันทั้งนั้นเราเคยห่อตับหมูทอดเป็นอาหารกลางวัน นั่งทานอยู่ดีๆ ก็มีเพื่อนชาวอิตาลีเอาส้อมมาจิ้มตับหมูไปกินหน้าตาเฉย (ปกติเราก็จะแลกเปลี่ยนอาหารกันเพราะมีหลายชาติมารวมกันแล้วได้ลองอาหารใหม่ รสชาติแปลกๆ) เราก็ลนลานรีบบอกว่านั่นคือ PORK LIVER ตับหมูนะเฟร้ย! เพื่อนรีบวิ่งหายไปอ้วกในห้องน้ำทันที เพราะมีไม่กี่ชาติในโลกที่จะทานเครื่องในสัตว์ หลังจากนั้นมาก็ไม่ค่อยมีใครยอมแตะต้องอาหารไทยจากเราอีกเลย (TwT)

บางวันนั่งทานแคบหมูอยู่เพื่อนก็จกไปกินด้วยเพราะคิดว่าเป็นขนม "ทำไมยูกินขนมกับข้าว" พอบอกว่าเป็น PORK SKIN CRACKER เท่านั้นแหละ อันที่กัดไปได้ครึ่งหนึ่งก็เก็บใส่ถุงคืนให้เราแล้ววิ่งไปอ้วกกันแทบไม่ทัน ยกเว้นเพื่อนชาวเวียดนามที่ยังเพลินกับการกินแคบหมู สนนราคา $5 สำหรับ 100กรัม



เจ้าน้ำตาลสดบรรจุขวด ถือว่าเป็นเครื่องดื่มที่เพิ่มความสดชื่นให้ชาวไทยได้เป็นอย่างดี แต่ช้าก่อน เราโดนถามเกี่ยวกับเจ้านี่เยอะมากๆ เพราะรูปร่างคล้ายขวดเบียร์ "ยูดื่มเบียร์แต่หัววันเลยหรือเนี่ย" ช้าก่อนท่านทั้งหลาย จงฟังข้า นี่คือน้ำตาลสด ไม่ใช่เบียร์ ไม่ใช่น้ำมะพร้าว ไม่ใช่กะทิ ไม่ใช่น้ำตาล แต่มันคือน้ำตาลสด โอ้ย! พูดแล้วงง เลยเอาให้เพื่อนๆชิม สรุปคือบางคนบอกหวานไปแต่ก็ชอบนะรู้สึกดีกว่าดื่ม soft drink (โค้ก เป็ปซี่ สไปร์ท แฟนต้า) บางคนติดใจฝากซื้อ...... $3 ต่อขวดจ้าจาก Thai town

เพื่อนชาวเกาหลีหลายคนชอบปูนิ่มผัดผงกระหรี่ และชาเย็น (ชาสีส้ม) ชอบมากๆ เรียกได้ว่าบ้าคลั่ง เราเคยชงชาเย็น บรรจุใส่ขวดแล้วเอาไปดื่ม ทันทีที่หยิบออกมานั้น เพื่อนเกาหลีประมาณ 4-5 คนก็อุทานออกมา "Oh! Thai Milk Tea!!!" นึกภาพคนเกาหลีวิ่งเบียดๆกันเข้ามาหา แปปเดียว ชาเย็นขนาด 1 ลิตรของเราก็เหลือแต่ขวดเปล่า (o[]o!) พวกเขาปล้มไปพร้อมกับพิกัดร้านขายชาเย็นแบบผงชงดื่ม.......

ตบท้ายด้วยเรื่องของปลากระป๋อง กับเพื่อนชาวอิตาลีคดีตับหมูทอดเจ้าเดิม คราวนี้เธอมาเลียบๆ เคียงๆ ถามก่อนจะฉกไปทาน ขอนำเสนอปลาซาดีนในซอสมะเขือเทศ ราคา $0.90-$1.30 แล้วแต่ยี่ห้อ ให้ชิมคำหนึ่งกับข้าวสวยร้อนๆ เธอชอบ เธอติดใจ เลยบอกให้เอาไปกินราดกับสปาเก็ตตี้นะเธออร่อยเด็ดพร้อมลายแทงบอกพิกัดร้าน ขายปลากระป๋อง

ฉันมักจะถูกปล้นของกินบ่อยๆ จากเพื่อนต่างชาติ แล้วก็เป็นของกินแบบแปลกๆ ไม่ใช่ต้มยำกุ้ง ส้มตำ หรือแกงเขียวหวาน ที่รู้จักกันไปทั่วโลก แต่กลับเป็นอาหาร เครื่องดื่ม ของทานเล่นแบบไท๊ยไทย ก็ใครจะไปคิดล่ะว่าสิ่งที่เราไม่คาดคิดมันจะ popular ได้ขนาดนี้ !!!

edit @ 17 Feb 2015 22:50:34 by คะน้า

edit @ 18 Feb 2015 09:13:46 by คะน้า

edit @ 18 Feb 2015 10:45:31 by คะน้า

Comment

Comment:

Tweet

เขียนมาเยอะๆเลยชอบมากๆแนวนี้ฝรั่งปลื้มอาหารไทยเนี้ยะ

#4 By อิอิอิอิ (110.168.229.75) on 2015-12-24 01:31

ก็เน๊าะ open-mounthed smile confused smile sad smile
ติ๊กเกอร์ไลน์กวนตีนๆจร้า (n_n)
คลิก >> https://store.line.me/stickershop/product/1083371/en

#3 By (125.24.146.196|125.24.146.196) on 2015-04-16 16:39

Thai food arouse foreighner’s curiosity.
555open-mounthed smile

#2 By 吉田 三郎 (210.172.233.198|210.172.233.198) on 2015-02-18 06:56

Hot! Hot! Hot! Hot!
อ่านแล้วตลกดีค่ะ จริงๆแล้วมีแคบหมูนี่น่าจะมีน้ำพริกหนุ่มด้วยนะคะ บอกเขาว่าเป็นดิปเอาไว้จิ้มกินได้5555555555555555

#1 By It's a ployd on 2015-02-17 22:37